Dzień Jeża
10 listopada obchodzimy „Dzień Jeża”. Jeże nawet nie wiedzą, że mają swoje święto. Możemy je najczęściej spotkać po zmroku na obrzeżach lasów, w parkach. To kolczaste zwierzątko co noc pokonuje odległość dwóch – trzech kilometrów w poszukiwaniu pokarmu. Jest to gatunek zagrożony, a największym zagrożeniem dla jeży jest człowiek. 10 listopada w „Dzień Jeża” te sympatyczne zwierzęta już śpią zwinięte w ciasny kłębuszek w swoim gnieździe z liści i trawy. Z okazji święta kolczastych ssaków grupa „Krasnoludki” z Zespołu Szkół Podstawowej i Muzycznej w Nowym Mieście Lubawskim wraz z paniami: Marią Szymankiewicz i Jolantą Wachowską zaprosiły panią leśnik Annę Barską z Nadleśnictwa Iława. Pani leśnik opowiadała przedszkolakom o funkcji lasu, jego znaczeniu dla człowieka, pracy leśnika. Zaprezentowała także zdjęcia zwierząt żyjących w naszych lasach. Pogadankę o jeżach poprzedziły wiersze: Jana Brzechwy „Jeż” i Haliny Zdzitowieckiej „Jeż”. Dzieci dowiedziały się, że jeże pojawiły się na ziemi około 60 milionów lat temu. Żywią się dżdżownicami, ślimakami, jaszczurkami, gąsienicami, wężami. Największym ich przysmakiem są myszy i jaja ptaków. Aby zgromadzić zapasy żywności na zimę jeż musi zjeść tyle, ile waży. A potem zapada w sen zimowy zagrzebany w stertach opadłych liści i gałęzi. Najbardziej charakterystyczne dla tych ssaków są kolce, dzięki nim broni się przed napastnikami, zwija się w kulkę i trzęsie zadając w ten sposób rany przeciwnikowi. Na zakończenie spotkania pani Ania odpowiadała na pytania przedszkolaków oraz odczytała bajkę „Jesienne jeże”. Następnie przedszkolaki wykonywały różnymi technikami plastycznymi jeże. A podczas relaksu panie czytały im bajkę „Skąd się wzięły kolce jeża”.